poniedziałek, 24 sierpnia 2015

Warszawa Walczy - 24 sierpnia 1944 r.

Warszawa jest miastem niezwykłym, nie z powodu jej wielkości, nie ze względu na jej położenie, ale ze względu na jej historię. Tak się składa, że nie znany jest chyba drugi taki przypadek, by miasto przeżyło własną śmierć i dosłownie jak feniks powstało z popiołów. Gdyby się uprzeć można by powiedzieć, że była to śmierć potrójna, a nawet poczwórna wliczając w to: wojnę obroną roku 1939, Powstanie w Getcie w 1943 r., w końcu Powstanie Warszawskie 1944 r. i odbudowę poprzedzoną całą falą wyburzeń w celu całkowitej zmiany charakteru tkanki miejskiej. Dziś Warszawa jest zupełnie inna, zmienił się układ ulic, zmienił się skład narodowościowy i wyznaniowy mieszkańców, wreszcie i terytorialnie, mamy też do czynienia z dużo większą metropolią niż przed wojną. Jednak bardzo bliskie nam jest spojrzenie Stefana Starzyńskiego na heroizm walczącej stolicy, a szczególnie tego trwającego aż 63 dni zrywu powstańczego sprzed 71 lat. Stąd chcąc go na swój sposób upamiętnić każdego dnia na blogu będziemy publikować wybrane fragmenty kalendarium w oparciu o bardzo ciekawą i godną uwagi w naszym przekonaniu pozycję : Banach Konrad Powstanie Warszawskie : fakty, daty, fotografie. Warszawa : Demart, 2014.


Żoliborz
Ze Starówki przybył kpt. Jan Szaniawski ps. "Szwed". Objął dowodzenie oddziałami AL na Żoliborzu. Doszło do sporów i zatargów pomiędzy AL i AK.

Stare Miasto i Muranów
Trwały bombardowania ul. Konwiktorskiej oraz niemieckie ataki na fabrykę Fiata. Kedyw utrzymał część szpitala Jana Bożego, szturmowanego przez grupę Schmidta.

Śródmieście Północne i Południowe
Powstrzymany został niemiecki atak z Ogrodu Saskiego na ul. Królewską i Grzybowską. Pomimo natarcia utrzymano ulice Pańską, Prostą i Wronią.

Mokotów
Powstańcy zajęli najbardziej na północ wysuniętą placówkę na rogu ul. Ligockiej i al. Niepodległości (nr 132).

Powiat warszawski
Mjr "Okoń" wrócił do Puszczy Kampinoskiej i zajął się przygotowaniem transportu broni oraz żywności dla Warszawy.

Nad Warszawą
W nocy z 23 na 24 sierpnia polskie samoloty dokonały zrzutu w Puszczy Kampinoskiej.

Na zakończenie jak zwykle i zgodnie z naszą małą tradycją, pragniemy zachęcić Was Drodzy Czytelnicy do popołudniowego czy weekendowego spaceru śladami Powstania w jednej z dzielnic, a może szlakiem jakiejś Powstańczej jednostki. Jednak tym razem proponujemy aby także wśród codziennego zgiełku nie tylko dziś, ale do końca owych 63 dni poświęcić choć chwilę na to by przystanąć i wspomnieć o Tych co być może właśnie na codziennie mijanych: ulicach, placach, skwerach, w piwnicach i kanałach, życie i krew oddawali. Jesteśmy przekonani, że danina przez Nich złożona, jest długiem zaciągniętym przez kolejne pokolenia. Jego spłata w pełni, jest możliwa nie inaczej niż przez podtrzymywanie pamięci i okazywanie troski zarówno jeszcze żyjącym, jak i tym co spoczywają już w pokoju.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz